Siep

Sinds mijn stoute jongen terug is, slaapt hij ‘lekker veilig’ op zijn rug aan mijn voeteneinde. Althans, ik denk dat hij dat denkt dat dat mijn voeteneinde is maar weet je veel met zo’n kattenbrein, het komt erop neer dat hij zich helemaal uitstrekt en bijna tot aan mijn heupen reikt. Dus we slapen zoals Pippi en Annika en hoeheetdatjochieookalweer in het zelfde bed maar om en om, gezichten naar elkaar. Dus, zo lang meneer Siep niet agressief doet is dat beregezellig. Alleen, hij is toch een tikkeltje wild teruggekomen want soms valt ie je aan als je letterlijk maar je pink beweegt. Als je dus slaapt. Dat is Heel Eng. Ik mocht laatst model zitten voor SFX make up maar ik zat al compleet onder de krassen. Nice 👌🏼

Anyways, de Sieper had huisarrest na zijn grote verdwijntruc maar nu mag hij soms, op de dag, weer een half uurtje naar buiten. Vorige week zei de postbode al; ‘Ha, de poes is terug!’ En een van de schoolbewakers besloop me van achteren (vast Mossadtraining) en riep verheugd in mijn oor; ‘Uw poesje is er weer! Ik zag het want de poster is weg!’ Ja, ze zijn heel scherp, die jongens. Maar dat was allemaal nog niet zo leuk als de man die achteruit, gebogen lopend ‘pss pss pss’ roepend bij ons aanbelde om te zeggen: ‘UW POES! Tadaaa!!’ En R met zijn uitgestreken harses: ‘Hij was al terug, maar toch bedankt’. Zondag belde een andere buurman aan met Siep in zijn kielzog; ‘Hij is er weer!’

Gezellig he? 😻

Advertisements

September

Ah, september, alle kinders terug naar school, ritme en regelmaat, voor iedereen wel weer lekker.

Maar, ik zit nog steeds niet in het goeie ritme. Misschien kom ik er wel nooit meer in. Ik wil zonnn en nixen maar helaas, ‘t is regen en werken ^__^

Allereerst waren er Bevrijdingsfeesten, bijvoorbeeld hier in Boom. Ik sta redelijk kolossaal op de foto, dat blame ik volledig aan de hoek v/d camera, jeweetzelf en het ligt heus niet aan vakantiekilo’s want daar doe ik niet aan. Ahumba (mag ik nooit zeggen van René 🙈) Marie zit heel braaf stil te zitten op mijn stoel, ze won even later de prijs voor ‘beste outfit’, jee!

Er was nog meer Bevrijding te herdenken, op de Groenplaats bijvoorbeeld. Hier ben ik als ‘n achterlijke aan het make-uppen; ik moet zeggen dat de houten vloer een heel nieuwe dimensie aan ‘eyeliners zetten’ gaf, vooral in combinatie met rondrennende kinderen c.q. iedereen van meer dan 15 kilo die gewoon langsgestiefeld kwam… Het meisje in het zwart maakt een video, deze circuleert op de interwebs.

Kijk, hier ben ik als een soort Johnny the Selfkicker op Thxville, een event omdat ‘Thank you zeggen never gets olds’ ofzoiets, ze hadden er ‘n leuke slagzin bij gemaakt en wij deden van vrijdag tot zondag haaaar – en ook wel make-up maar ik niet.

Tussen de bedrijven door ben ik ook nog naar Toots and the Maytals geweest in De Roma, wat echt Heel Leuk was maarrr wat dat betreft moet je me op mijn woord geloven want er zijn geen foto’s van. Dat leek me niet zo nodig, ik dacht, om met mijn moeder te spreken ‘Ik onthoud het zo wel’. Ga ik ook doen.

Dat was trouwens ook de nacht dat mijn kattenbaby Siepie ontsnapt is door iemand – je weet zelf wel wie je bent, RENÉ KLEBER. Na speurtochten bij nacht en ontij, flyers opgehangen te hebben, telefoontjes naar de politie en het asiel, en niet te vergeten 48x de vraag ‘issie niet gechipt?!’ werd ik gebeld dat hij binnengebracht was door de Polizei (hell yeah, dát doen ze dus in de nacht, in deze bruisende metropool) en in een soort van vondelingenhok gestopt – jaja. Geheel toevallig zat RK ‘voor werk’ in het buitenland en mocht ik, mét Lola want studiedag, met tram, bus en toen nog drie kilometer lopen naar de andere kant van de wereld stad om mijn lieve poekie op te halen. Hij slaapt sindsdien iedere nacht aan mijn voeteneinde. Op zijn rug.

Blijf altijd bij ons!

Afijn, hier ff kanonveel haarfoto’s;

Allemaal op Thxville, thank you very much. En dit was nog wel even een Heel Gezellig momentje 💕

Die maandag had ik dus Training, met een hoofdletter want dat heb anders nooit en ik vond het hartstikke leuk. Het waren de nieuwe looks van Kevin Murphy en ik heb (vooral) geleerd om haar vast te naaien!

Geen haarspeld aan te pas gekomen!Er zit zelfs nog een vlechtje ónder!

De zondag erna was er Radio Bambino in Humbeek. El Dorado is een prachtige zaal en ik werkte samen met Annelies, die ook niet voor een kleintje vervaard is dus wat kon ons gebeuren? Nou, 68 kleuters, 35 schoolkinderen en hun ouders. Ze hadden er zin in, zullen we maar zeggen 🙃 Annelies deed schmink en ik haar, na drie uur hadden ze allemaal één van die twee en kon je ons opvegen, haha! Er zijn geen foto’s van maar dat vind helemaal niemand erg.