Week in haar

Hier hielp ik Russische prinses zich klaar te maken om naar een bruiloft te gaan.

Persoonlijk advies; deze dame wilde graag leren vlechten.

Workshop retro haar en make up voor een vrijgezellenfeest.

Advertisements

Sporten is slecht voor me

Goed, ik was dus naar de sportschool omdat R nooit gaat en ik dat zonde vind van het abonnement. En ook een beetje omdat ik me afvraag wat er zal gebeuren als ik tot 1 juli iedere dag ga. Nou, ik ging dus met handdoek want dat schijnt verplicht te zijn en mijn Nikes in een tasje want je mag geen buitenschoenen aan maar ik heb geen binnenschoenen dus ik dacht, als ik er maar niet van buiten mee naar binnen kom, valt het vast niet op. Verder bezit ik geen sportkleding dus ging ik in mijn pyjama. Donkerblauw broekje en hemdje, weliswaar met ruches maar het enige in mijn kast wat (dat?) geen jeans/jurk/fifties/sixties is.

Aangezien House of Cards weer begonnen is, begon ik met vier minuten roeien. Als het goed genoeg is voor Francis, nietwaar? Daarna vier minuten op zo’n ding waarbij je vanzelf gaat; je beweegt je benen en je armen moeten wel mee met van die hendels. Dat lijkt leuk maar is het helemaal niet.

Toen begon ik aan mijn probleemgebieden; eerst een soort stoel (waarbij me opviel dat sommige mensen die apparaten gewoon als stoel gebruiken om gewoon op te gaan zitten en de rest uit te checken – alsof ze daar spierballen van krijgen) waarbij je benen heel ver uit elkaar moeten, dat is ‘normaal’ en dan moet je je knieëen naar mekaar toe bewegen terwijl je 36 kilo omhoog laat gaan. Toen bleek wel enigszins waarom je beter niet in je pyjama sport (te kort).

Nadat ik nog wat apparaten uitprobeerde, gebeurde waar ik al bang voor was; er kwam iemand naar me toe. En dat heb ik liever niet, met bowlen – de enige sport die ik eens per 3 jaar doe – komen mensen (nou ja ik zeg mensen maar ik bedoel mannen) me ook altijd uitleggen ‘hoe het moet’ en zeggen dat die bal niet in de goot hoort. Oh?

Anyways, die man (hij stelde zich voor als ‘Danio’ waardoor ik gelijk aan eten dacht) vroeg of ik ‘hier vaker kwam?’ Whahahaha echt wtf gast, je zag toch net ook dat ik achterstevoren op dat ene ding ging zitten en dat bij dat andere apparaat die hendel rakelings langs mijn hoofd knalde?? Om van al dat (in mijn pyjama veelste zichbare) rondzwabberende vet nog maar te zwijgen! Dus nee, ik ben hier voor het eerst. Hij informeerde of ik net geregistreerd was; Nee, het is mijn man zijn kaart maar die gaat nooit. Oh, een familiekaart, daar was hij toch van onder de indruk. Hij zei dat hij maar alleen was (dat moest wsl een hint voorstellen) dus ik zei; Nou, doorsporten dan maar!

Toen ik ein-de-lijk klaar was na 25 minuten heb ik me omgekleed en ben naar het Kruidvat gefietst en een mandje volgeladen om er bij de kassa achter te komen dat mijn portemonnee gepikt was. Ohhh nee! Bij de sportschool natuurlijk. Godverredo! 

Sorry, sorry (mandje onbetaalde boodschappen staat er nu nog…) terug naar huis (op de tafel lag niks en op de bank ook niet) en toen naar de sportschool……….

Die vrouw vond het vreselijk (al was het mijn eigen schuld want geen slotje, wat ook wáár is) maar goed ik huilde al half vanwege Lola’s identiteitskaart – al jaren niet meer geldig maar die bábyfoto – en tja, het was een berekend risico maar mijn vertrouwen in de mensheid was erg beschaamd. Afijn, die vrouw en ik hebben alle 288 kluisjes doorzocht, achter de verwarming, alle 16 prullenballen, de kliko buiten, ze heeft drie keer omgeroepen (Heeft er iemand een portefeuille gevonden? Zijn er nog meer mensen zonder slotje? Echt NIEMAND iets gevonden?). Daarna heeft ze uitgeprint wanneer ik precies binnenkwam en wanneer ik uitklokte; daarmee kon ik aangifte doen. Uiteindelijk zei ze nog eens hoe erg ze het vond en heeft me geknuffeld.

Al met al was ik toen een half uur te laat op school en de toezichthoudster informeerde wat er was dus ik zei mijn portemonnee is weheheheg waarop ze gelijk over haar zoon begon bij wie dat ook gebeurd was (in Spanje maar goed) en ik mocht ze zo meenemen zonder voor de naschoolse opvang te betalen.

Dus wij naar huis, ik als een verdrietige aap met van die lange armen (kwam mss ook van dat gesport) en toen bleek dussssss dat mijn portemonnee hier thuis op de grond lag!!!!

Ooooo superkut en al die emoties ennnn ooo ik heb ze taart als middageten gegeven en ga zo bier drinken. Nog wel die sportschool bellen en morgen met een bloemetje naar die vrouw.

Ik ben ka-pot.

Gastblog – Speeddaten

Spietdeet in de Winkel van Sinkel!
Er waren 18 heren en 16 vrouwen, geloof ik. Iedere vrouw kreeg een tafeltje en de heren moesten na elk gesprekje doorschuiven. Ieder gesprek duurde 3 minuten en er waren twee pauzes. Ik heb me kostelijk vermaakt en zeker vier keer de vraag: Heb je een strafblad? gesteld. Dat is een heel goede ijsbreker. 

Uiteraard, omdat die gesprekjes zo kort zijn, ben je ook heel snel weer vergeten wie je hebt gesproken. Wat me is bijgebleven:
– 2 visboeren uit Amsterdam, waarvan 1 heel scheel. Ik vraag hem: wat is je lievelingsvis? Hij: zalm. En de jouwe? Ik: paling, maar die is bijna uitgestorven. Hij: o, maar daar kan ik wel aan komen hoor. 
– visboer 2: houdt van disco uit de jaren 80 en van techno. Draait ook op feesten en partijen en heeft 6000 vinyl platen. Visboer 2 z’n lievelingsvis is kibbeling. Is vermoedelijk kaal, door ziekte, want ook geen wenkbrauwen. Droeg petje.
– aardige man met bruin haar die op ministerie van financien werkt en op zijn vrije woensdag ook nog een paar uur mensen helpt met hun boekhouding – via de kerk.
– aardige man met bruin haar die ooit bijna is opgepakt in Roemenië wegens een misverstand met een gehuurde boot die niet van de verhuurder maar van de 

kustwacht bleek te zijn, en in zijn vrije tijd messen maakt.
– best knappe man met heel coole witte, geborduurde cowboylaarzen en mooi overhemd van Hans Ubbink.
– best knappe man die vroeg waarom vrouwen vaak in groepjes dingen ondernemen.
– grappige, ontzettend kale man die criminelen vervoert. Ik heb hem gedwongen om ‘ja’ aan te kruisen omdat ik daar heel graag veel meer over hoor.
– man uit Ede die zeer gefocust bleek, als een oom op een verjaardag waar verder alleen vreemden zijn, en een ruitjesblouse met korte mouwen droeg.
– andere man uit Ede, vriend van bovengenoemde man: ‘Ik noem hem ruitjesblouse’. Ik: to his face? Hij: Nee, alleen vanavond. Deze man uit Ede was de laatste die ik sprak en hij bleef heeeeeeeel lang plakken, geintrigeerd als hij was door mijn theorieen over de kans op ontvoering, buitenaardse wezens en andere uitweidingen over wat er met de vier vrouwen die niet waren komen opdagen was gebeurd.
– o ja, bruinharige man die ook heel lang bleef plakken omdat we een mega interessant gesprek hadden over dark matter, zwarte gaten, spiritualiteit en wetenschap. Droeg wit overhemd.
Er was ook:

– Ed de tuinman met de armbandjes, die zodra hij de kans krijgt op vakantie naar India gaat, hij is al een stuk of 15 keer geweest.
– nog een man met een ruitjesoverhemd met korte mouwen. Kan ik me niets meer van herinneren.
– de man die 30 in Spanje heeft gewoond en daar een uitzendbureau voor horecapersoneel had en de hele tweede pauze bij me bleef kletsen en mijn been aanraken. Edje, is dat een teken, als iemand je steeds aanraakt?
– de andere vrouwen, die ongetwijfeld heel geweldig zijn, maar ik had toch zoiets van ik ben hier de allerallerallerjongste en dat is logisch want ik ben een kind en jullie zijn echt volwassen. En ik ben duizendmaal liever een kind.
Ik had dan ook een heel goed zitje: twee lederen leunstoelen met een klein tafeltje, op een verhoging. Een soort talkshow setting, wat me heel goed beviel. Zaten er mannen bij waarvan ik dacht YES…? Neen, maar het was leuk en heel interessant om mensen aan het praten te krijgen.
Zo. Beknopter kan ik het niet maken. Of wel, want ik ben een kei in inkorten, maar dat doe ik lekker niet. Ik weet ook bij god niet meer bij wie ik een ja heb gezet, behalve de criminelenvervoerder en de coole laarzenman (maar ik denk dat hij een ja heeft gekregen van alle dames), en ik vermoed dat ik me minstens twee keer heb vergist en eigenlijk een nee bedoelde. 
Koffie!

Koekelberg

Kinderachtig als ik ben vind ik Koekelberg dus een rare (plaats)naam maar ik moest er wel werken afgelopen vrijdag. Ik had er niks van verwacht want tja, Koekelberg -> book -> cover; dat doe ik dus. En toen zag ik al van ver een mooie kerk en was het in een park dat op de kaart de vorm van een doodskist had en ín een spiegeltent ❤️

We kregen asperges te eten en pommes a chemise en toen hup hup hup haren snaaien! Het leek even op Radio Bambino maar daarna hebben we een hoop leuke dingen kunnen doen, waaronder dit:


Beeld – Morgane Ball

Züca

Het heeft even geduurd maar ik ben ein-de-lijk over gegaan tot de aanschaf van een Züca. Met lichtjes in de wielen, uiteraard.

Al mijn spullen kunnen er in, zowel voor haar als make up, ze zijn goed beschermd en het stalen frame kan dienst doen als stoeltje. Dus ja, ik kom vanaf nu overal make uppen of haren snaaien met dit fijne koffertje!


Het leukste vind ik het logo met het lachende gezichtje. Dit is de Mystic uitvoering, het is me een raadsel wat er mystiek is aan nepdiamantjes maar het was de enige die uit voorraad leverbaar was dus vooruit maar, ik kon niet meer wachten. Zag overigens (te laat) dat er ook een donut-uitvoering is, compleet met googly eyes en en bestaat ook een Hello Kitty-versie. Maar goed, voor een normaal volwassen wezen is ‘zwart mystic’ natuurlijk een prima keuze. Al zijn googly eyes natuurlijk wel veel leuker dan nepdiamantjes.

Sickkkk

Het seizoen is weer losgebarsten; feestjes, bruiden, workshops, you name it. Vorig weekend was dol; een bruiloft, twee verjaardagen, The vintage market live en een pool party van Aqua Exotica. En uiteraard heb ik me ontzettend uitgesloofd op Koningsnacht, samen met Alice die een wildvreemde opsloot op de wc. 😂

Dus het was niet raar dat ik me tamelijk slecht voelde zondagavond, totdat ik het ineens ijskoud kreeg. In bed, onder mijn dekbed en fleecedeken terwijl de verwarming aanstond. Dus jaaaaa koorts! Ben drie dagen amper uit bed geweest en heb alleen maar Bridezilla (vreselijk!), Kitchen Boss (leuk maar ik kreeg er zo’n honger van) en Helix gekeken (scifi over gekke wetenschappers op de Noordpool) gekeken, wat mijn koortsdromen steeds gekker maakte…

Donderdag moest ik dan wel weer op want de opening van de pop up store van Blonde was die avond!

Blonde pop up
Je kunt in mei en juni van donderdag t/m zaterdag terecht. Van 10-17 uur in de Statiestraat 53, Berchem. Het leukste zijn de haargordijnen, de parkietjes Eriq & Sven en de haarslingers, al zijn onze workshops ook de moeite ^__^ Alleen voor knippen moet je een afspraak maken – aangezien Els degene is die knipt.


Zaterdagavond stond ik op de Foorfeesten in Sint-Niklaas. Er was kermis en een Radio Modern buiten, inclusief optreden van Benvis & his rockets. We droegen capes voor de gelegenheid, altijd goed voor je superhelden-gevoel!

De terugweg

Onderweg sliepen we nog in een leuk rendez-vous hotel in Klebertown aka Straatsburg vanwaar we om 8 uur ‘s ochtends weer vertrokken maar ik ging nog even gauw douchen. De douchecabine was zalmroze, heel chique. Voor in een bordeel. Er was een miniplankje waarop ik mijn shampoo en cremespoeling knalde en toen was er geen plek meer. Ik wilde ook even vlug mijn tandenpoetsen en stak de tandborstel uit plaatsgebrek alvast in mijn mond. Was heerlijk, tandpasta tegen mijn gehemelte en alles.

Kraan aan, keiharde straal vóór me uit, terwijl ik probeerde om vooral het douchegordijn niet aan te raken – want, vies. Ik dacht nog stel je niet aan en stak mijn kop onder de straal, die gloeiend heet bleek. Gelijk inshampoo-en en ondertussen aan de knoppen draaien terwijl mijn hele achterkant aan het douchegordijn vastplakte. Toen werd het water in 0,4 seconde ijskoud werd en heb ik mezelf gewaterboard door heel diep door mijn neus in te ademen terwijl mijn hoofd onder de straal bleef. Superkuttie!

Na deze bijna-doodervaring scheurden we weer als Plankgas & Plastron over de Duitse Autobahn richting Utreg me stadsie. 

We gingen naar Wim zijn tentoonstelling in de Werkspoorkathedraal over de beuntjes oftewel gestolen zooi vanuit de fabriek indertijd. Heel interessant al waren sommige dingetjes beduidend beter gelukt dan andere.

Daarna gingen we naar de Chinees waar Olivia René een paar klappen gaf;



Aansluitend gingen Fleur en ik naar een feestje; Alice en Wim volgden na een uurtje. We hebben lekker gedanst, stiekem binnen gerookt (ín mijn tas), ik ben zowat gestikt en Alice zei dat ze een vorm van ‘Jules’ de la Tourette met dansen heeft. Ze danst als de vrouwelijke Mick Jagger dus dat klopte wel. Afijn, het was best leuk *^__^*


Zondags was het jaarlijkse eieren zoeken op de asw 573 met alle babies, Mack was de grote winnaar. Fleur wilde ‘s middags naar Kanaalzicht vanwege The Crazy Jam band en mama en ik offerden ons toen maar weeeeeer op. F had nog een klein katertje maar na twee biertjes waagde ze zich wederom op de dansvloer. 

Op de terugweg hebben we in Vianen bij Piet erg lekker gegeten en toen waren we weer homo sweet homo.

Broer

Mijn leven ziet er dus zo uit; Georgia baby is oervervelend en heeft straf. Ze mag niet alleen buiten spelen. Uiteraard snijd ik mezelf daar danig mee in mijn vingers want nu moet ik méé. (Morele druk aangezien het buitenspeel-dag is en de zon schijnt). Haar vriendinnen waren haar al komen ophalen maar ze mocht niet aangezien ik nog niet klaar was met stofzuigen en eten koken. Afijn, na een kwartier ik gris de lege flessen mee en zeg dat we langs de glasbak gaan. G zoeft al vooruit op haar hoverboard en ik hoor ‘hallo’! Dus, stom als ik ben, groet terug voordat ik kijk wie het is. Het bleek een voor mij onbekende man op een fiets. Hij sprong gelijk van zijn fiets en begon aan een stuk door tegen me te praten. Hij vroeg direct of alles goed ging met mijn familie en of ik zussen had. Hij kwam uit Algerije en woont al acht jaar hier, hij werkt in een restaurant maar heeft een schildersdiploma. Eigenlijk bestaat zijn leven uit het hélpen van andere mensen wat wel bleek toen hij mijn spullen wilde dragen en mijn rugzak dicht probeerde te ritsen (neen! Dat voorvak hoort open vanwege de t a n d j e s). Dit is tenminste wat ik ervan begreep want de man sprak in hiërogliefen. Hij rustte evenwel niet voordat ik zijn nummer opgeslagen had ‘voor als ik een schilder zocht’. En als klap op de vuurpijl vroeg hij of ik aan mijn moeder wil vragen of hij mijn broer mag worden! Dus mam, mag het?

Uiteraard waren Georgio’s vriendinnen al verschwunden en nu is ze kwaad op me.

Parma & Rome

Vrijdagavond zijn we vanuit Milano naar Parma gereden, om bij het hotel te komen reden we even door een dronken mensenmassa maar who cares, we zijn vlug gaan slapen. Nadat R. de volgende ochtend een ontbijtje voor ons geritseld had gingen we de stad in. Het was een heerlijke lentedag en er was genoeg te zien maar we kwamen om te eten, natuurlijk.


Torta fritta, Parmigiano Reggiano en Prosciutto en Marcello Lambrusco. Ja, allemaal met hoofdletter!

Na de lunch reden we door naar ons geliefde Rome. We hadden een dagje rust voordat W & T ons kwamen vermaken en boy is dat gelukt 😂

Deze foto heet ‘EAT!?’

Je gooit er wat wijn in maar dan heb je ook wat.

Vacanzione

We vertrokken vorige week donderdag bijtijds voor onze roadtrip maar waren na een half uurtje weer terug aangezien dhr. K. in de buurt van Mechelen ineens bedacht dat hij de strijkbout aan had laten staan. Wat ook zo was. 

Biergarten in Freiburg.


René studeert hier voor Marty Feldman. Ja, google dat maar even.

Het was erg gezellig bij Juju en company. Onze overtuigde mini-vegetariër (die Oh nee, ham! zei terwijl ze per ongeluk een Hamka’s-chipje at) werd bij de aanblik van zoveel schnitzels, currywurst en spek terstond flexitariër, in samenspraak met haar bff uiteraard. Voor Georgia ‘no-Bertah squad’ (ze eet geen varkensvlees omdat dat haar lievelingsdieren zijn, haar knuffel Bertah (ja, perse zo gespeld) voorop) lag het wat lastiger maar ze at zich manmoedig – en met veel smaak – een weg naar haar toetje.

De volgende morgen moesten we vroeg weg omdat we met Dylan zouden lunchen in Milaan. Hij had pauze van zijn school; hij volgt een opleiding leerbewerking, m.n. tassen en is in de race voor een job bij Valentino!!! Dus, fingers crossed. Heerlijk gegeten en sws leuk om Dylan weer te zien.


Foto: Bas Princen

Daarna naar de Prada fondazione (olv Rem Koolhaas) geweest vanwege de door mijn grote idool Wes Anderson ingerichte bar Luce. Was matig onder de indruk maar toen we daar toch waren hebben de rest van het museum ook bezocht; een vrij interessante mix van huh?!, dat kan ik ook en hee leuk! Eigenlijk vond ik de Domus Aurea het leukst – al dacht ik eerst dat hij geel was.


Kijk hoe leuk niemand dat vindt!

Vervolgens hadden we ‘in de vroege middag’ met Giuseppe en Maria afgesproken. Dit bleek om half zeven te zijn (dit in het kader Italiaans voor beginners) en ze hadden hun baby bij zich! Meet Milvia, zes weken oud en übercute!!!