Halloween

Afgelopen week heb ik in Bobbejaanland geschminkt voor de Halloween nocturnes.

Veel geleerd, hard gewerkt.

Zondag werden alle modellen – plus de grimeurs, kapsters en stylist 3-D gescand (voor een poppetje).

Timur van Huis De Potter is de bezielende kracht achter alle creaties – hij verzorgt de kostuums, schminkt bij, verstelt nog wat en verlegt een zoompje hier of daar. Zonder meer een vakman, erg inspirerend om hem aan het werk te zien!

Advertisements

Week in foto’s

Van een seventies disco party waarbij ik Farrah Fawcett-kapsels mocht creëeren, ging ik naar de fifties op Rockabillyday waar ik me uit kon leven met victory rolls, eyeliner en rode lipstick; naar de roaring twenties waar ik marcel waves gelegd heb.

Afgelopen maandag ben ik ook weer begonnen met lesgeven aan de Schoonheidsschool; hairstyling. Het is een fijne, geïnteresseerde groep dus dat is leuk om te doen. Verder afgelopen donderdag een private event in de Kruitfabriek gehad; de genodigden mochten een haaraccessoire kiezen om in hun haar te verwerken en wij hielpen hen dit te doen.

Holidays

Ook in de vakantie wordt er gewerkt; het ware MakeUpMonster slaapt feitelijk nooit. Jamais!
Natuurlijk waren er weer Radio Moderns en ook een bruidje hier of daar, voor in september doe ik soms al een proefbruidskapsel maar afgelopen zondag was weer een keer tijd voor een 'workshop' bij Who's That Girl.
Als het koopzondag is, doen zij wat extra voor hun klanten. Een glas cava, bonbons en in dit geval een nieuw kapsel.
Ready steady, curl!

Het leukste is het natuurlijk als er iemand compleet in het nieuw het pand verlaat. En mensen zijn haast altijd verbaasd 'dat dat kán' met hun haar. Het is natuurlijk de uitdaging om steeds iets anders te doen in een kwartiertje maar dat is ook wel de lol ervan.

Krullen à la Betty Draper

Vlecht plus chignon; compleet met WTG-jurk

Met lang en dik haar kun je alle kanten op:

Vlechten kunnen altijd!

Nonchalant opgestoken

Almost ready

Bokrijk

Feestje in Bokrijk gisteren; het tot in de puntjes verzorgde bedrijfsfeest van Belisol. Dream team van dienst: Jessica, Saar, Verdiana en ik


Twee modernettes voor haar en twee voor make up, maar al gauw bleek haar gewilder te zijn en ben ik geswitcht. Er waren heel vriendelijke mensen en de sfeer zat er al direct lekker in.


Enkele quotes; ‘je moet er nog wel even zo’n filtertje over doen, je weet wel’ ‘vous êtes trés belle, proficiat!’ ‘Kunnen jullie hier iets mee, hahaha!’ – dixit willekeurige kale man

Mily Make Up

Eyeliner staat sinds ik me opmaak (vanaf het Stenen tijdperk zo ongeveer) áltijd op het menu. In de brugklas met potlood, in de nineties soms in gewaagde kleuren, denk aqua in metallic. Daarna ‘rekening houdend met mijn oogvorm’ of juist met mijn bui; hoe dikker de lijn, hoe beter het met me ging. Subtiliteit is niet aan mij besteedt.

Maar, je wordt ouder, je hobby wordt je werk en je bent je eigen visitekaartje (zo dat zijn veel lelijke cliché’s in één zin!). Dus die lijn móet strak zijn maar de boog kan niet altijd gespannen zijn – ik ga nog even door met de cliché’s en zal straks weer buiten de doos gaan denken – afijn soms is er weinig tijd en het is altijd leuk iets  uit te proberen! Vandaar; 

Mily Make up – eyeliners!!!



​Het zijn dus stickers van huidvriendelijk materiaal in eyeliner-vorm​. Er zijn ook sterretje en hartjes die je bij wijze van tache de beauté kunt opplakken!

Ik vind deze stickers zonder meer een aanrader, helemaal voor de zomer aangezien ze water- en smudgeproof zijn. Het opplakken vergt wat skills maar zeker minder dan een winged eyeliner met liquid of gelliner. Je voelt ze een beetje zitten; zoals valse wimpers. Ik vind dat wel lekker en het grote voordeel van de stickers met wing; die plak ik dus mooi nét iets hoger over mijn huidplooitje heen. Tadaa instant mini-lift. Het effect is zodanig dat mijn man zegt; wat zie jij er goed uit, terwijl hij niet weet dat ik de stickers draag.

Mijn make-upcollega moest ik er op attenderen en ze was aangenaam verrast; het werd zelfs een soort zwansnani/allejong-gesprek. Kejje nagaan!

Anyways; buy buy & bye bye


Mily Make Up

Review silisponge

Een poosje geleden bestelde ik via W2Beauty een aantal coole kbeauty producten. Althans, sommige dingen waren cool aangezien ik van een paar dingen niet precies wist wat het was. De ooglijm was niet echt een succes en ik stond best raar te kijken toen bleek dat ik een lege lipstickhuls gekocht had.


Maar over de It’s Skin hyaluronic toner ben ik zéér goed te spreken en de Etude Sunprise zonnebrandstick kwam ook al goed van pas, om over mijn bunny-haarband nog maar te zwijgen 🐰💕

De levertijd was langer dan ik dacht maar toen ik mailde kreeg ik direct bericht; feestdagen in Korea blijkbaar; sorry, het komt er aan. En nog tien dagen later wás dat ook zo! Dus zowat een maand na aankoop; dan ben ik al compleet vergeten wat het gekost heeft en denk ik alleen maar; EEN CADEAUTJE!

Het goede nieuws is, dat er ook veel cadeaux bij zaten; allerlei samples; twee sheet masks, snoep, tubetje zonnebrand en nog wel zeven cremes om te testen. En, last but not least een Silisponge! Die wilde ik al kopen (ik geloof de hype nl. aaaaltijd) en nu had ik ‘m zomaar!

Testresultaten

  • Heel makkelijk schoon te maken
  • Als je een hele cake-y finish wil; denk RuPaul, dan is dit je ding
  • Ik stak twee keer in mijn eigen oog vanwege de vorm. En het feit dat ik mijn lenzen nog niet inhad, maar soit
  • Het blijft een mysterie of ik een plasticje van de spons af kan trekken of dat de silliconen dan vloeibaar worden…

Overall;


Maar ik was er toch blij mee, omdat het een cadeautje was.

http://w2beauty.com

Tattoo

Ronnie Flex heeft een tattoo van Anne Frank, lees ik hardop aan de keukentafel. Olivia zegt; Oh, allang! Lola vindt het errug cool en wil dat later ook. Georgia vraagt stomverbaasd; Wie is Anne Frans??? Ik zeg weet ik veel; we hebben het over Anne Frank.

Waarop Georgia ineens ‘Lieve Kitty!’ roept terwijl ze over haar denkbeeldige sik aait. 

Sporten is slecht voor me

Goed, ik was dus naar de sportschool omdat R nooit gaat en ik dat zonde vind van het abonnement. En ook een beetje omdat ik me afvraag wat er zal gebeuren als ik tot 1 juli iedere dag ga. Nou, ik ging dus met handdoek want dat schijnt verplicht te zijn en mijn Nikes in een tasje want je mag geen buitenschoenen aan maar ik heb geen binnenschoenen dus ik dacht, als ik er maar niet van buiten mee naar binnen kom, valt het vast niet op. Verder bezit ik geen sportkleding dus ging ik in mijn pyjama. Donkerblauw broekje en hemdje, weliswaar met ruches maar het enige in mijn kast wat (dat?) geen jeans/jurk/fifties/sixties is.

Aangezien House of Cards weer begonnen is, begon ik met vier minuten roeien. Als het goed genoeg is voor Francis, nietwaar? Daarna vier minuten op zo’n ding waarbij je vanzelf gaat; je beweegt je benen en je armen moeten wel mee met van die hendels. Dat lijkt leuk maar is het helemaal niet.

Toen begon ik aan mijn probleemgebieden; eerst een soort stoel (waarbij me opviel dat sommige mensen die apparaten gewoon als stoel gebruiken om gewoon op te gaan zitten en de rest uit te checken – alsof ze daar spierballen van krijgen) waarbij je benen heel ver uit elkaar moeten, dat is ‘normaal’ en dan moet je je knieëen naar mekaar toe bewegen terwijl je 36 kilo omhoog laat gaan. Toen bleek wel enigszins waarom je beter niet in je pyjama sport (te kort).

Nadat ik nog wat apparaten uitprobeerde, gebeurde waar ik al bang voor was; er kwam iemand naar me toe. En dat heb ik liever niet, met bowlen – de enige sport die ik eens per 3 jaar doe – komen mensen (nou ja ik zeg mensen maar ik bedoel mannen) me ook altijd uitleggen ‘hoe het moet’ en zeggen dat die bal niet in de goot hoort. Oh?

Anyways, die man (hij stelde zich voor als ‘Danio’ waardoor ik gelijk aan eten dacht) vroeg of ik ‘hier vaker kwam?’ Whahahaha echt wtf gast, je zag toch net ook dat ik achterstevoren op dat ene ding ging zitten en dat bij dat andere apparaat die hendel rakelings langs mijn hoofd knalde?? Om van al dat (in mijn pyjama veelste zichbare) rondzwabberende vet nog maar te zwijgen! Dus nee, ik ben hier voor het eerst. Hij informeerde of ik net geregistreerd was; Nee, het is mijn man zijn kaart maar die gaat nooit. Oh, een familiekaart, daar was hij toch van onder de indruk. Hij zei dat hij maar alleen was (dat moest wsl een hint voorstellen) dus ik zei; Nou, doorsporten dan maar!

Toen ik ein-de-lijk klaar was na 25 minuten heb ik me omgekleed en ben naar het Kruidvat gefietst en een mandje volgeladen om er bij de kassa achter te komen dat mijn portemonnee gepikt was. Ohhh nee! Bij de sportschool natuurlijk. Godverredo! 

Sorry, sorry (mandje onbetaalde boodschappen staat er nu nog…) terug naar huis (op de tafel lag niks en op de bank ook niet) en toen naar de sportschool……….

Die vrouw vond het vreselijk (al was het mijn eigen schuld want geen slotje, wat ook wáár is) maar goed ik huilde al half vanwege Lola’s identiteitskaart – al jaren niet meer geldig maar die bábyfoto – en tja, het was een berekend risico maar mijn vertrouwen in de mensheid was erg beschaamd. Afijn, die vrouw en ik hebben alle 288 kluisjes doorzocht, achter de verwarming, alle 16 prullenballen, de kliko buiten, ze heeft drie keer omgeroepen (Heeft er iemand een portefeuille gevonden? Zijn er nog meer mensen zonder slotje? Echt NIEMAND iets gevonden?). Daarna heeft ze uitgeprint wanneer ik precies binnenkwam en wanneer ik uitklokte; daarmee kon ik aangifte doen. Uiteindelijk zei ze nog eens hoe erg ze het vond en heeft me geknuffeld.

Al met al was ik toen een half uur te laat op school en de toezichthoudster informeerde wat er was dus ik zei mijn portemonnee is weheheheg waarop ze gelijk over haar zoon begon bij wie dat ook gebeurd was (in Spanje maar goed) en ik mocht ze zo meenemen zonder voor de naschoolse opvang te betalen.

Dus wij naar huis, ik als een verdrietige aap met van die lange armen (kwam mss ook van dat gesport) en toen bleek dussssss dat mijn portemonnee hier thuis op de grond lag!!!!

Ooooo superkut en al die emoties ennnn ooo ik heb ze taart als middageten gegeven en ga zo bier drinken. Nog wel die sportschool bellen en morgen met een bloemetje naar die vrouw.

Ik ben ka-pot.